اجتناب شود و فرقى ميان واسطه اوّل و واسطه‌هاى ديگر نيست . مسأله 121 - نجس كردن خط و ورق قرآن حرام است و اگر نجس شود بايد فوراً آن را آب بكشند . مسأله 122 - اگر جلد قرآن نجس شود در صورتى كه بىاحترامى به قرآن باشد بايد آن را آب بكشند . مسأله 123 - گذاشتن قرآن روى عين نجسى كه خشك باشد مانند ميّت مانعى ندارد مگر آنكه بى احترامى به قرآن باشد . مسأله 124 - نوشتن قرآن با مركّب نجس ، گرچه يك حرف آن باشد حرام است و اگر عمداً يا سهواً نوشته شود بايد آن را محو كنند . مسأله 125 - دادن قرآن به كافر مانعى ندارد مگر آنكه بىاحترامى به قرآن يا اسلام باشد . مسأله 126 - اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است - مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيامبر يا امام بر آن نوشته شده يا تربت - در مستراح بيفتد بيرون آوردن و آب كشيدن آن گرچه خرج داشته باشد واجب است ، و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد رفتن به آن مستراح مانعى ندارد و نيز انداختن آنها در سطل زباله و يا نهادن چيزى مثل گوشت و مانند آن در آنها جايز نيست . مسأله 127 - خوردن و آشاميدن چيز نجس حرام است و خورانيدن عين نجس به اطفال يا ديوانه‌ها اگر ضرر داشته باشد مانند مسكرات نيز جايز نيست ولى خورانيدن غذاهايى كه نجس شده به آنها اشكال ندارد . مسأله 128 - فروختن و عاريه دادن چيز نجس اشكال ندارد و اطلاع دادن نيز لازم نيست ولى اگر انسان بداند كه عاريه گيرنده و خريدار آن را در خوردن و آشاميدن استعمال مىكند يا آنكه نزد عاريه گيرنده نجس شود ، بايد اطلاع دهد . مسأله 129 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس نجس نماز مىخواند لازم نيست به او بگويد . مسأله 130 - اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد و ببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كسانى كه وارد خانه او مىشوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است لازم نيست به آنان بگويد . مسأله 131 - اگر صاحب خانه يا يكى از مهمانها در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است لازم نيست به ديگران بگويد ولى چنانچه طورى با آنان معاشرت دارد كه مىداند به واسطهء نگفتن ،